بگذر از نی من حکایت میکنم / از جدایی ها شکایت میکنم.

ناله های نی . از ان نی,زن است / ناله های من , همه مال من است.

شرحه شرحه میخواهم اگر / من خودم دارم , مرو جای دگر.

این منم که رشته هایم پنبه شد / جمعه هایم ناگهان یکشنبه شد.

چند ساعت ساعتم افتاد عقب / پاک قاطی شد سحر با نیمه شب.

یک شب انگار بگرفتم مرض / صبح فردایش زبانم شد عوض.

ان سلام ناظنینم شد HELLOO / انچه گندم کاشتم رویید جو!!

پای تا سر شد وجود من FOOT , HEAD / اب من WARET شد و نانم BREAD

وای من حتی پنیرم 'چیز 'شد! / است وهستم ناگهان 'ایز' شد.

من که با ان لجه و ان فارسی / انچنان خو کرده بودم سال سی.

من که بودم ان همه حاضر جواب / من که بودم نکته ها را فوت اب

من که با شیرین زبانی های خویش/ کار خود در هر کجا بردم به پیش.

اخر عمری چو طفلی تازه سال / از سخن افتاده بودم لال لال!!!

کم کمک گاهی HELOO گاهی PLEASE / نطق کردم خرده خرده ریز ریز.

در گرامر همچنان سر در گمم/ مثل شاگرد کلاس دومم

گاه GOOD MORNING من جای سلام / از سحر تا نیمه شب دادرد دوام !

با در همسایه هنگام سخن / لرزه می افتاد به سر تا پای من 

میکنم بای یک دو تن اهل محل /گاهگاهی یک hello رد و بدل

بگذر از نی من حکایت میکنم / و ز جدایی ها شکایت میکنم 

نی کجا این نکته ها اموخته / نی کجا داند نیستان سوخته

نی کجا از فتنه های غرب و شرق / داغ بر دل دارد و تیشه به فرق

بشنو از من بهترین راوی منم / راست خواهی هم نی هم نی زنم !!

سوزاندند انها نیستان مرا/ زیز و ر کردند ایران مرا...

کاش میماندم در ان محنت سرا / تا بسوزانند در اتش مرا ...

تا بسوزانندم خاکستر شوم / در هم امیزد به خاک کشورم

دیدی اخر هرچه رشتم پنبه شد / جمعه هایم ناگهان یکشنبه شد.....!

شاعر; هادی خرسندی